او هر شب نگاهش را به شیشه ی می خانه های
                                                          شهر میدوزد؛

                  و تو چه خودخواهانه

                              برای مردانی مست

                                    که هرشب تن تو را به عریانی میکشند،

                                                                          رقاصگی میکنی.

او باز هم میاید،

          او به یاد چشمان بی گناه تو،

                              شب های بعد نیر میاید.

           و او هر شب

                       به رسم روزهای بارانی

برای قلب مهربانت دعا می خواند.

                                       زحمتی بکش

                  تو که تنت را پیشکش آن مردان بی خدا میکنی

                                                         چشمانت را نیز گهگاه به او بدوز؛

و بدان

اوست که هر روز تورا میخواند.

                                                           -رقاصه -